„— A jaki jest twój stosunek do hipnozy i treningu autogennego
— Bardzo pozytywny. Środki te przynoszą największe korzyści w połączeniu ze zdrowym systemem nerwowym. Dlatego nie należy sądzić, iż trening autogenny zawsze i w każdych warunkach przyniesie oczekiwany efekt. Należy go stosować, kiedy mamy unormowany, higieniczny tryb życia.
Słuchając uważnie Najdina, zacząłem przypominać sobie, jak zdumiałem się, kiedy po raz pierwszy odczułem na sobie działanie treningu autogennego. Było to w Piatigorsku. Pisałem o pracy tamtejszej poradni lekarskosportowej, bywałem na zajęciach, na ćwiczeniach sportowców, kuracjuszy, osób chorych, które postanowiły podleczyć się przy pomocy gimnastyki. Pewnego razu siedziałem w sali i przyglądałem się treningowi grupy osób w podeszłym wieku, które cierpiały na różne choroby, w tym również na nerwice. Ludzie ci długo wykonywali różne zestawy ćwiczeń gimnastycznych, potem przystąpili do treningu autogennego, którego zadaniem miało być działanie uspokajające. Położyli
się oni na materacach, lekarz włączył magnetofon. Przyjemny baryton mówił powoli „Moje ręce są ciężkie i ciepłe, jest mi bardzo przyjemnie. Moje serce bije równo. Moje ciało staje się lekkie, bardzo lekkie. Jestem lekki, jak puch. Powiał przyjemny wietrzyk, uniosłem się w powietrze. Lecę. Lecę tak jak w dzieciństwie, nad lasem, nad polaną. Spotykam swoich przyjaciół. Śpiewają ptaki. Jest mi bardzo dobrze". Ciekawe, o czym myślą ludzie leżąc na materacach — zadawałem sobie to pytanie. Czy po prostu wyłączyli się i odpoczywają wsłuchując się w uspokajający tembr barytonu, czy też podporządkowują swoją świadomość treści słów i w myślach unoszą się nad lasem Co daje ten dziwny trening“(9)