„— Jestem za „cytadelą" o każdej porze i w każdej chwili — oświadczy! Zeitzler. — Plan jest tak solidnie przygotowany, że rozbijemy nawet najtwardszą obronę.
— Pozwolę sobie zwrócić uwagę — powiedział generał JocH — że nieprzyjaciel nigdy jeszcze nie rozporządzał tak głęboko zorganizowaną obroną. Według moich wiadomości stosunek sił jest jak jeden do trzech, licząc już nasze rezerwy.
— Jako dowódca 9 armii, która wykonać ma uderzenie spod Orła — wtrącił generał Model, wypielęgnowany pan — jestem oczywiście do dyspozycji, ale radzę działać z całą rozwagą. Nie mogę pozbyć się nieprzyjemnego uczucia, że Rosjanie chcieliby nas wciągnąć w pułapkę. Z drugiej strony rozumiem niecierpliwość fuhrera...
— Moi panowie — przerwał Hitler — miałem już dziś okazję rzucić parę myśli na temat sytuacji ogólnej. Nie rezygnuję nigdy z idei, że jesteśmy powołani do realizowania wielkich rzeczy. Niemiecka siła i niemiecki ład muszą zwyciężyć tu na wschodzie. Nie zaprzeczycie, panowie, że pomimo niepowodzenia pod Stalingradem możemy z pełnym poczuciem naszej wyższości patrzeć na dalsze losy wojny. Któż potrafi przeciwstawić się naszej broni pancernej, dla której, rezygnując nawet z pewnych ambicji osobistych, pozyskałem znowu Guderiana. Pan Messerschmitt przedstawił mi niedawno swoje plany pościgowca odrzutowego, który będzie o 200 do 300 kilometrów szybszy od maszyn naszych przeciwników. Nie dałem mu jeszcze odpowiedzi ostatecznej. Mógłbym panom też opowiedzieć o pozostającym jeszcze w zupełnej tajemnicy nadzwyczajnym orężu, jaki wykuwa niemiecka myśl techniczna. Jako wódz narodu nie mogę się zgodzić na żaden odwrót, na żadne ustępstwo, generale von Manstein.“(13)