„— To rozumiem — zgodziłem się. — Może, ale nie musi. Brzmi to w gruncie rzeczy dość jaśńo...
Znowu przez chwilę panowało milczenie. Łysy specjalista przyjrzał mi się uważniej, tym razem już bez śladu owej ojcowskiej tkliwości, i ostentacyjnie zajął się swoimi okularami.
— Jedyne, co udało nam się ustalić — podjął po jakimś czasie Bess — to kierunek, z którego przybył ów obiekt. Wzięliśmy pod uwagę szyb
48 kość, drogę, jaką przebył w obserwowanym przez nas okresie, i tak dalej. Po naniesieniu poprawek uwzględniających pola grawitacyjne, o które otarł się w swojej podróży, doszliśmy do wniosku, że przywędrował od strony Chmury Strzelca. Nie stamtąd oczywiście, chodzi, jak powiedziałem, o kierunek. Kierunek, w którym możemy spróbować wysłać patrol...
Musiałem się uśmiechnąć. Patrol I na to polizebowali mojej zgody
— Kiedy mam lecieć — spytałem, starając się, żeby to wypadło możliwie najbardziej naiwnie.
Gruby specjalista przybrał stroskany wyraz twarzy. Bess żachnął się. Sylwetka Weytha na tle okna zafalowała.
— Nie w tym rzecz... — zaczął jeder. z siedzących dotąd.w milczeniu mężczyzna. Spojrzałem w jego stronę i umilkł.
— Poleci Weyth — burknął Bess. — Ale tym razem zabawimy się w prawdziwych agentów. Nasi specjaliści — wymówił te słowa ze szczególnym naciskiem, jakby chciał podkreślić, że chodzi o najwyższy stopień wtajemniczenia — dadzą mu postać tego stworzenia, które znalazłeś w obcym obiekcie.. Jeżeli spotka „swoich"... — zawiesił głos i uśmiechnął się. Nie był to miły uśmiech.“(11)