„— To zależy, na ile ty taksujesz angielskiego ministra. Może być tam mowa o dobrobycie lub ruinie, życiu lub śmierci.
— A to dopiero. Jakiego rodzaju wartości posiada
—Papiery. Listy.
Jeśli pani oczekiwała od tego objaśnienia wielkich rezultatów, to się rozczarowała, konsul, przeciwnie, nie zapalił się, a skrzywił. To jej nie przygnębiło. Dziwne, widać przedsięwzięła sobie, że zostanie po stronie obcej damy i chciała to prze
111 prowadzić do końca. Skąd pochodziła ta stanowczość Tę kobietę, panią Ruben, ustawicznie dręczyła chroniczna nerwowość, była wprost obezwładniona otyłością, ciężar jej ciała narzucał bezczynność, nie jako roskosz, lecz jako okropne brzemię, owszem, wszystko to prawda. Ale pani Rubenowa umiała też wykazać innym dobroć i uprzejmość. Co ją obchodziła angielska lady Sympatja ras Być może. Ale w takim razie i lord wszak pochodził z absolutnie tej samej rasy, a jemu działała wprost naprzekór!
Konsul rzekł — Nie mogę wdać się w tę sprawę jedynie z tego powodu, żeś ty dostała pierścionek.
— Nie, — rzekła także pani i z kolei uczyniła grymas. Pierścionek — to bagatelka, cieszył ją pierwszego dnia i nie dłużej. Ale czy mogła bez naruszenia zasad dobrego wychowania wzdragać się co do przyjęcia go, dłużej aniżeli uczyniła I czy wypada poważnie odmówić przyjęcia podarku od wysoko postawionej osoby Pani Rubenowa miała pierścionki i przedtem, aż nazbyt wiele, męczyły ją i przeszkadzały. Sam widział, że musiała wszystkie przełożyć na swe małe palce.“(7)